Ana Sayfa > Site Yazarları

İCLAL AYDIN - admin
Yıllar Sonra Karşılaştık
22 Kasım 2017 - 108 okunma

Öğretmenlerim benim yaşamımda çok değerlidir. Benim en büyük şansım bu olmuştur. Mesleki anlamda da, okulda da bana işi öğretenler hep öğretmenlerim olmuştur. Bu günlerimi onlar inşaa ettiler. 
Ama bir Sanat Tarihi öğretmenim var ki...
Yıllar sonra karşılaştık. 

Ben liseyi hem okuyup hem de çalışarak bitirdim. Bir gün sınava girdim ve çok hastayım. Çalışamamıştım. Sanat tarihi öğretmenim yanıma geldi, çenemi tuttu ve '' Çalışmadın mı? '' dedi. Sınav kağıdına bakıyorum ve hiçbir şey yazamıyorum. '' Çalışamadım öğretmenim.'' dedim. Sınavdan sonra yanıma gel dedi. Çok sert bir kadındı Sedef Hanım. Titreyerek gittim. Soruları hatırlayıp hatırlamadığımı sordu. Hepsini hatırladığımı söyledim. ''Soruların hepsini çalış. Haftaya seni sözlü yapacağım'' dedi. Tamam öğretmenim deyip çıktım. Bir sonraki dersine kadar sular seller gibi çalıştım ve sözlüye hazırdım. Sınıfa geldi. ''İclal Aydın kalk!'' dedi.
 -Kurtarma sözlüsü yapıyorum, hazır mısın?
- Hazırım öğretmenim. 
- Ne biliyorsan anlat. 
Bildiğim konuları birer cümlesini dinleyip geç diyordu. Sonra sınıfa döndü ve, 
- Gördünüz mü?  Arkadaşınız hem çalışıyor, hem okuyor. Sözlüye ne güzel hazırlanmış. Aferin İclal 10 aldın. 
Beni sınıfa yaptığı konuşma ile onure etmişti. Ben sınavdan geçtim. Ama bunu da hayatım boyunca hiç unutmadım. 
Aradan yıllar geçti. Ben tanınan bir insan olmuştum. Haccettepe Üniversitesi'ne konuşma yapmaya gittim. İnanılmaz dolu bir salon. Çok güzel bir kalabalık. Zaten Ankara'da büyümüşüm. Mutluluktan uçuyorum. Öğretmenlerim ile ilgili sorular soruyorlar, cevaplıyorum.
Önde bir hanım oturuyor ve sürekli ağlıyor. Konuşma sırasında gözüm sürekli kadına takılıyor. Bir yerden de tanıyorum. Ama nereden?
Dikkatlice baktım. Aa! Sanat Tarihi Öğretmenim Sedef Hanım!! 
Sahneden indim. Elini öptüm ve sarıldım. Sedef hanım ağlamaya devam ediyordu. Döndü ve yüzüme baktı. 
-İsteyerek öğretmen olmamıştım. Babam çok istemişti. İsteyerek öğretmen olmadığım içinde hiçbir zaman öğrencilerim ile arzu ettiğim iletişimi kuramadığımı düşünürdüm. Ama şu anda sen konuşurken, iyi ki benim öğrencim olmuşsun ve ben iyi ki öğretmen olmuşum diyorum. Hayatımın anlamı buymuş. 
Sedef öğretmenim hem ağlıyor hem de ağlatıyordu. İkimiz sarılıp ağladık. 
Öğretmenlerin, öğrencilerinin yaşamında o kadar özel bir yeri var ki...  Ben bugün tüm öğretmenlerime şükran doluyum. 

Bu Yazıyı Paylaşın:


Yorumlar (0):

Yorum Ekle


Adınız Soyadınız*

E-posta Adresiniz*

(E-posta adresiniz sitede görünmez)

Yorumunuz*



(Yandaki güvenlik kodunu bu alana giriniz)
   
 


İCLAL AYDIN Diğer Yazıları


 


 
 
 

Üye Girişi
E-mail
Şifre
 
   
  Yeni Üye | Şifremi Unuttum
Radyo Canlı Yayın
Sayfalar
Anasayfa | Künye | Gazeteler
CH
UA-107511990-1